الزمخشري
221
مقدمة الأدب ( فارسى )
ق [ وَثَّقَ ] فَرَسُ مُوَثَّقُ الخَلْقِ اسبى استوار خلق 5 تمام خَلق با نيرو [ وَفَّقَ ] وَفَّقَهُ اللَّهُ للخَيْرِ توفيق داد او را خداى بخير و وَفَّقَ بَيْنَ الشَّيْئَيْن موافقت انداخت ميان دو چيز 7 سازوارى افكند ميان دو چيز ل [ وكَلَّ ] وكَلَّهُ بالأَمْرِ وكيل كردش به كار 5 نايب كرد او را و هو الوَكِيلُ ( ف ) و الوُكَلَاءُ جمع و هي الوِكَالَةُ [ الوَكَالَةُ ] معا ( ف ) م [ وَرَّمَ ] ضَرَبَهُ فَورَّمَهُ بزد او را چندانك آماسيده كرد او را ن [ وَطَّنَ ] وَطَّنَ البَلَدَ وطن ساخت شهر را 6 اتّخذه وَطنا 7 وطن كرفت شهر را و وَطَّنَ نَفْسَهُ عَلَى الأَمْرِ تن خود را بر كار نهاد ه [ وَجَّهَ ] وَجَّهَهُ روى سوى وى كرد 6 او را سوى او فرستاد 7 برابر نهادش و باليَاءِ ، ، ، ر [ يَسَّرَ ] يَسَّرَ الأَمْرَ آسان كرد كار را و يَسَّرَهُ اللّهُ لليُسْرى توفيق دادش خداى در طاعت المُضَاعَفُ مِنْهُ ، ، ، م [ يَمَّمَ ] يَمَّمَهُ آهنك كرد او را 6 قصَده المُعْتَلّ العَيْنِ بالوَاوِ ، ، ، أ [ بَوَّأَ ] بَوَّأَهُ مَنْزِلًا فرود آورد او را به منزل 6 آماده كرد او را جاى فرود آمدن [ رَوَّأَ ] رَوَّأَ فى الأَمْرِ انديشه كرد در كار 6 تفكَّر و هى الرَوِيَّةُ انديشه 6 التفكّر 5 و خلافُه الارتجال ب [ أَوَّبَ ] أَوَّبَ المُسَافِرُ همه روز رفت مسافر و أَوَّبَ المُسَبِّحُ همه روز تسبيح كفت تسبيحكننده 5 تسبيح كرد يكى از پس يكى 6 و فى التنزيل أَوِّبِي أي سَبِّحي [ بَوَّبَ ] بَوَّبَ الكِتَابَ باب باب كرد كتابرا [ ثَوَّبَ ] ثَوَّبَ الدَّاعِي پياپى دعا كرد دعاكننده 5 پاداش داد و مكرّر كفت دعا را 6 مكرّر خواند دعا را ، دعا مرّةً بعد مرَّةٍ [ رَوَّبَ ] رَوَّبَ اللَّبَنَ ماست كرد شير را [ صَوَّبَ ] صَوَّبَ رَأْيَهُ صواب داشت رايش را و صَوَّبَ رَأْسَهُ فرو كرد سرش را 5 در پيش افكند سر او را 6 خفَضه ت [ صَوَّتَ ] صَوَّتَ بانك كرد و هو الصَّوْتُ آواز و الأَصْوَاتُ جمع ث [ لَوَّثَ ] لَوَّثَهُ بيالودش ج [ تَوَّجَ ] تَوَّجَهُ تاج نهادش 6 أَلْبسه التاجَ [ رَوَّجَ ] رَوَّجَ السِّلْعَةَ روا كرد كالا را [ زَوَّجَ ] زَوَّجَهُ المَرْأَةَ و بالمَرْأَةِ زن داد او را [ عَوَّجَ ] عَوَّجَهُ كژ كرد او را ح [ رَوَّحَ ] رَوَّحَهُ راحتش داد 6 آسايش داد او را و رَوَّحَ عَلَيْهِ 7 بالمِرْوَحِ باد كرد بر وى 7 ببادويزن و هي المِرْوَحَةُ بادزن 6 بادكننده 7 بادويزن [ طَوَّحَ ] طَوَّحَهُ هلاك كردش [ لَوَّحَ ] لَوَّحَتْهُ الشَّمْسُ بسوزانيد او را آفتاب 6 غيَّرْته و لَوَّحَ الكَلْبَ برَغِيفٍ سك را نان بنمود 7 اشارت كرد سك را بكرده خ [ دَوَّخَ ] دَوَّخَ فى البِلَادِ بكشت در شهرها 6 سارَ فيها كثيرا د [ جَوَّدَ ] جَوَّدَ الشَّىْءَ نيكو كرد چيز را 5 سَرَه كرد چيز را [ زَوَّدَ ] زَوَّدَهُ توشه دادش [ سَوَّدَ ] سَوَّدَ الثَّوْبَ سياه كرد جامه را 6 جعَله أَسْود و سَوَّدَ الرَّجُلَ مهتر كرد مرد را [ عَوَّدَ ] عَوَّدَهُ كَذَا خو دادش بفلان چيز 5 بر عادت داشت او را چيزى 6 علَّمه ذ [ عَوَّذَ ] عَوَّذَهُ تعويذ كرد او را ر [ دَوَّرَ ] شَىْءٌ مُدَوَّرٌ چيزى كرد [ زَوَّرَ ] زَوَّرَ الكَلَامَ بياراست سخت را 6 زخرَفه [ سَوَّرَ ] سَوَّرَهَا دستبرنجين نهاد بر دست زن [ شَوَّرَ ] شَوَّرَ بِهِ خجل كردش 6 خجّله [ صَوَّرَ ] صَوَّرَهُ صورت كردش [ عَوَّرَ ] عَوَّرَ عَيْنَهُ كور كرد چشمش را [ قَوَّرَ ] قَوَّرَ البِطِّيخَةَ سوراخ كرد خربزه را 5 ببُريد خربزه را 6 قطعها مُدَوَّرَةً 7